Grace Darling is geboren in Bamburg op 24
november 1815. Haar eerste tien jaar bracht zij
door in Brownsman, op de Farne
eilanden waar haar vader William, een vuurtorenwachter was.
In 1826 verhuisde de
familie naar een nieuwe vuurtoren op Longstone en hielp Grace haar vader
met het
licht van de vuurtoren.
Op 5 September 1838 vertrok in
stormachtig weer het stoomschip "Forfarshire" voor de lijnverbinding
Hull/Dundee.
Rond middernacht stoppen de motoren. Kapitein Humble laat de zeilen hijsen van
het schip en keert zijn schip. Helaas bij het bereiken van de Farnes eilanden,
slaat het schip om
vier uur s'nachts stuk op de Big Harcar klippen een halve
mile ten westen van Longstone en breekt in tweeën.
Om 05.00 uur s'morgens ziet Grace Darling vanuit haar raam het op de klippen gelopen stoomschip. Haar vader en zij zien schipdrenkelingen op de klippen. Omdat de reddingsboten van Bamburgh/Noord Sunderland niet kunnen varen in verband met het slechte weer besluiten haar vader (52 jaar) en zijzelf (22 jaar) om ze te gaan redden met hun roeiboot. Ondanks dat Grace en haar vader ervaren roeiers waren duurde de tocht extreem lang, dit door het stormachtige weer en getij, wat hun diverse keren uit koers zetten.
Toen
zij arriveerde zagen zij negen mensen. Onder hen bevond zich mevrouw Dawson, met
in haar armen haar twee overleden kinderen. In de roeiboot was maar plaats voor
vijf personen, hierdoor moesten er vier mensen achterblijven op de klippen. Toen
Grace en haar vader deze mensen hadden afgezet bij de vuurtoren, voer William
Darling en twee bemanningsleden van de "Forfarshire" terug om de rest van de
mensen te halen. Ondertussen
verzorgde Grace Darling en haar moeder de gewonden
en gaf hen eten en drinken.
Op
11 september schreef de krant over de schipbreuk van de "Forfarshire", en wat de
oorzaak hiervan was. Er wordt dan geen woord geschreven over de heldhaftige
reddingsactie van Grace en William Darling. Als de commotie om het schip is
geluwd, schrijft een verslaggever van een roddelblaadje het verhaal op van de
reddingsactie. Hij doet dit echter op zo'n manier dat het verhaal behoorlijk
wordt aangedikt. Door dit verhaal vertrekken ook schilders en tekenaar naar
Longstone om Grace en haar vader af te beelden in hun "extreme" reddingsactie.
De schilderijen en tekeningen waren net als het verhaal behoorlijk aangedikt.
Door de overtrokken verhalen en schilderijen kreeg Grace en haar familie
behoorlijk wat post en werden zij bezocht door veel mensen uit het gehele land.
In oktober 1842, vier jaar na haar beroemde reddingsactie, sterft Grace Darling aan tuberculose. Door haar bekendheid waren er veel mensen aanwezig op haar begrafenis. Er werd geld ingezameld voor een monument voor deze heldin. Zelfs Koningin Victoria van Engeland stuurde £20,-- .
Twee jaar later wordt er ter nagedachtenis
een monument opgericht in St. Aidan's Churchyard, Bamburgh. Dit monument kijkt
uit
over de zee.
Door de jaren heen groeide de
legende van Grace Darling. Zij werd het model voor de Victoriaanse vrouw. Grace
Darling staat
synoniem in het hedendaags Engels als dappere vrouw. In de plaats Bamburgh is ter nagedachtenis een museum opgericht en
de vuurtoren van Longstone
is nog steeds een navigatiepunt voor de scheepvaart en natuurlijk een
toeristische trekpleister.
Copyright © 2001 www.gracedarling.nl
Laatst bijgewerkt:
15 september 2009